Dlaczego warto przynieść własne potrawy na Wigilię? Siostra i brat mojego męża wraz z rodzinami p…

Dlaczego warto przynieść swoje jedzenie?

Siostra i brat mojego męża razem z rodzinami przez pięć ostatnich lat spędzali z nami każde Boże Narodzenie. Wszystko gotowałam sama, nakrywałam do stołu, ogarniałam każdy szczegół i oczywiście sprzątałam po tej całej wesołej gromadzie. Oni jedynie świętowali. Ale w zeszłym roku mój limit cierpliwości został przekroczony. Popadłam w świąteczną histerię, bo wszystko było dla mnie męczące: fizycznie, psychicznie, a już najbardziej finansowo.

Postanowiłam więc, iż tym razem podzielimy się obowiązkami między wszystkich.

Ale ostatnio teściowa próbowała mi wcisnąć, iż już swoje lata ma, czasy są ciężkie, no i tak bardzo chce się jeszcze raz wspólnie spotkać najlepiej oczywiście u mnie.

Zadzwoniłam więc do rodzeństwa mojego męża i oznajmiłam, iż mama bardzo chce wspólne święta. Na początku byli zachwyceni: trzeba posłuchać mamy, wspólne święta to rzecz święta! Oczywiście, zgadzają się.

Następnie delikatnie wyłuszczyłam, iż musimy podzielić się przygotowaniami: kto co przyniesie i kto co ugotuje.

Zadeklarowałam się zrobię dwa ciepłe dania, upiekę tort i zapewnię dodatki.

Oni mieliby przygotować dwie sałatki, rybę, wędlinę, sery, owoce i napoje. Każdy ma przynieść coś do picia.

Gdy wyliczyłam, co jest do zrobienia, ich entuzjazm nagle ulotnił się jak powietrze z pieroga. Usłyszałam, iż przecież nie mają na to czasu, przecież pracują, zanim coś kupią i ugotują to święta dawno miną. Poza tym absolutnie nie widzą sensu przynoszenia jedzenia na wigilię. Najlepiej to już chyba świętować u siebie.

Więc pytam: a co z mamą? Zgadnijcie, co odpowiedzieli Złożą jej życzenia przez telefon i na tym koniec.

Nie chcą więc dzielić się robotą ani zakupami. Teściowej jeszcze nie powiedziałam, jakoś nie mam odwagi pewnie się bardzo zdenerwuje.

I co ja mam zrobić w tej całej sytuacji? Może znowu powinnam urządzić sobie polskie święta solo i pomachać im barszczem przez okno?