Bez prawa do słabości Przyjedź, proszę. Jestem w szpitalu. Zosia nie traci choćby chwili na przebranie się. Narzuca kurtkę na miękki domowy sweter, nie zwracając uwagi, iż trochę się podciągnął przy szybkim ruchu. O lustrze choćby nie pomyślała cała jej uwaga skupia się na krótkim SMS-ie od Jagody, który przyszedł pół godziny temu. Te słowa […]
