Nowa rodzina ważniejsza niż stara – czyli jak syn nagle przedstawia mamie swoją narzeczoną, wprowadz…

– Mamo, poznaj, to Jagoda, moja narzeczona mówi od progu Artur, obejmując z czułością lekko onieśmieloną dziewczynę. Dzisiaj złożyliśmy papiery w Urzędzie Stanu Cywilnego.

– Gratuluję odpowiada zaskoczona Teresa, ścierając ręce w kuchenną ściereczkę. Właśnie skończyła przygotowywać kolację. Wejdźcie, nie stójcie w drzwiach.

Kobieta czuje się zaskoczona i rozczarowana. Artur to jej duma, sens życia… Taki porządny chłopak, zawsze grzeczny i ułożony, a tu nagle stawia ją przed faktem dokonanym.

Teresie jest przykro, iż dowiaduje się o wszystkim jako ostatnia. Co ona, potwór, by nie zrozumiała chęci syna do założenia rodziny? Przeciwnie, by się ucieszyła, pomogła przy ślubie…

– Mamo, przepraszam, iż nic wcześniej nie mówiłem stara się tłumaczyć chłopak, niezręcznie przytulając matkę. Wszystko stało się tak szybko… Zakochałem się, jak dzieciak. Od pierwszego spojrzenia na zawsze.

– Chłopcze, przecież ty jesteś jeszcze młody! Dwadzieścia pięć lat to nie jest wiek na poważne decyzje uśmiecha się Teresa, głęboko ukrywając urazę. Lepiej pogadajmy o przyszłości. Gdzie będziecie mieszkać?

– Na razie u nas, jeżeli nie masz nic przeciwko Artur zauważa z ulgą, iż mama się nie gniewa. Później coś kupimy.

– Czemu miałabym mieć coś przeciwko? pyta zgodnie kobieta. Mamy duże mieszkanie, miejsca wystarczy.

Jagoda, skromnie stojąca na progu, uśmiecha się zadowolona, ale gwałtownie maskuje emocje obojętnym wyrazem. Teraz najważniejsze to spodobać się przyszłej teściowej, charakter pokaże się później.

******************************************

Wesele wyprawiono z wielką pompą. Teresa nie szczędzi wysiłków i sięga choćby po skrupulatnie odkładane oszczędności. Młodym funduje też wyjazd nad Bałtyk niech sobie odpoczną przed nowymi obowiązkami, zwłaszcza iż Jagoda oznajmia, iż jest w ciąży.

Teresa nie tyle nie aprobuje wyboru syna, co dziewczyna wydaje jej się podejrzana. Na wszystko się zgadza, zawsze się uśmiecha…

Siostra Teresy, Maria, tylko się śmieje na jej narzekania:

– Uważaj, będziesz miała dobrą synową! A jej zachowanie poczekaj jak poczuje się panią domu, zmieni się. Potem staje się poważniejsza. Miej ją na oku, skoro masz złe przeczucia. Może przed Arturem udaje aniołka, a jest gorsza niż myślisz.

Słowa Marii okazują się prorocze. Po ślubie Jagoda zmienia się nie do poznania. Korzystając z tego, iż Artur dużo pracuje, zaczyna dręczyć Teresę.

Ma tupet, by wprost mówić, iż obca osoba nie ma czego szukać w ich mieszkaniu. Gdy Teresa słyszy to po raz pierwszy, prawie upada na krzesło. Ona ma być obca? Wieczorem idzie do syna z prośbą, by przemówił żonie do rozumu.

– Mamo, źle ją zrozumiałaś zbywa ją Artur, nie wierząc, iż jego ukochana mogła to powiedzieć. Ona jest cudowna, dobra, najlepiej na świecie!

Jagoda, słysząc słowa męża, uśmiecha się z satysfakcją. Wszystko idzie zgodnie z jej planem.

Kilka dni później wita Artura po pracy we łzach. Twierdzi, iż boi się zostać sama z Teresą, bo ta chciała ją otruć.

– Wiesz przecież szlocha iż mam okropną alergię na miód. Nie mogłam spać, postanowiłam pomóc twojej mamie w śniadaniu. Podchodzę do kuchni, a ona do ciasta na naleśniki dodaje miodu! Bałam się!

Artur nie wytrzymuje i wpada do matki z pretensjami. Krzyczy, iż jest dorosły, sam decyduje o życiu i nie pozwoli skrzywdzić najbliższych.

Blednąca Teresa nie rozumie, co się dzieje. Każde pytanie spotyka się z agresją syna, aż kobiecie ściska się serce. Trzęsącymi dłońmi wyciąga lekarstwo, ale Artur niczego nie widzi, przez cały czas krzyczy.

W końcu Teresa nie wytrzymuje, łapie kurtkę i idzie do siostry. Nie rozumie, co zrobiła źle i dlaczego jej synek tak się zmienił Jest jej potwornie przykro.

Dochodzi pod blok Marii. Z każdą chwilą czuje się gorzej, aż w końcu traci przytomność.

******************************************

Od pogrzebu Teresy minęły dwa tygodnie. Artur chodzi przybity, wszystko sobie wyrzuca. Jagoda stara się go pocieszać, podając szklankę wody.

– Kochanie, wiem, jak ci ciężko, ale trzeba myśleć o żywych mówi, głaszcząc widoczny już brzuch. Widzę, jak cierpisz i mnie samej robi się źle.

Artur milczy, co irytuje Jagodę. Plan się powiódł, choć aż takiego końca się nie spodziewała. Liczyła, iż po prostu podzielą mieszkanie z Teresą. Ale… szczerze mówiąc, tak jest jej lepiej.

Nagle ktoś wchodzi do mieszkania to Maria, która otwiera drzwi własnymi kluczami.

– Jak pani śmie tu przychodzić, jak do siebie!? oburza się Jagoda na widok niezaproszonego gościa.

– Właśnie, iż przyszłam do siebie uśmiecha się Maria. Nie wiedziałaś? To mieszkanie należy do mnie.

Z ręki Jagody wypada szklanka. Jak to możliwe? Zmarnowała tyle czasu i nerwów dla tego mieszkania na nic?

– Artur, co to ma znaczyć? pyta histerycznie męża.

– To co słyszysz odpowiada chłodno Artur. Mama zamierzała odkupić to mieszkanie od cioci Marii, długo oszczędzała…

– I wszystko wydała na wasz ślub! kończy za niego Maria. Miałam przepisać mieszkanie na wasze dziecko, ale już się nie doczekacie. Macie trzy dni, potem dzwonię na policję.

****************************************************

P.S.

Artur zostaje w mieszkaniu ciotki, sam. Jagoda tego samego wieczoru pakuje rzeczy i wychodzi, oświadczając jeszcze, iż dziecko nigdy nie było jego.