Modus operandi twórczości Patryka Różyckiego jest wyraźny i uchwytny. Artysta maluje intensywnie, a jego obrazy – bliższe migawkom życia codziennego znanym z mediów społecznościowych niż tradycyjnym formom malarskim – dotykają spraw zarówno osobistych, jak i uniwersalnych. Są to jednak zawsze tematy społecznie istotne, a zarazem rzadko obecne w dyskursie publicznym: doświadczenia klas wykluczonych, koszty awansu społecznego czy nienormatywna seksualność.
W swoim malarstwie, pełnym emocji i relacji międzyludzkich, Różycki utrwala i przepracowuje własne doświadczenia. Na najnowszej wystawie artysta mierzy się z jednym z kluczowych wątków powracających w jego twórczości – pracą. Prezentowane dzieła opowiadają zarówno o pracy wykonywanej przez jego najbliższych, jak i o jego własnym doświadczeniu jako artysty. W pierwszym przypadku są to często historie o wyzysku i niebezpieczeństwie; w drugim — o uprzywilejowanej, choć wciąż niepewnej kondycji twórcy we współczesnym kapitalizmie.
W tym sensie wystawa kuratorowana przez Stacha Szabłowskiego stanowi kontynuację ekspozycji sprzed dwóch lat w białostockiej Galerii Arsenał „Namaluj mnie w tej pracy”. W Kaliszu pokazane zostaną jednak nie tylko prace już wcześniej prezentowane, ale także nowe realizacje artysty, przygotowane specjalnie na tę okazję.
9.04–14.05.2026
Patryk Różycki, Ryzyko i perspektywy pracy
Galeria Sztuki im. Jana Tarasina
pl. Św. Józefa 5, Kalisz
Patryk Różycki, Brat Klaudiusz pracujący na czarno, stawiający betonowe płoty, 2024
