Pamiętam? Nie da się zapomnieć! – Pola, muszę ci coś powiedzieć… Słuchaj, pamiętasz moją nieślubną córkę, Nastkę? – mój mąż mówił zagadkowo, co przyprawiało mnie o dreszcze. – No jasne, iż pamiętam! Jak mam zapomnieć?! Co się stało? – przysiadłam na krześle, przeczuwając kłopoty. – Sam nie wiem, jak ci to powiedzieć… Nastka prosiła na kolanach, żebyśmy zabrali jej córkę, czyli moją wnuczkę — jąkał się mąż. – Ale z jakiej racji, Szurek? A gdzie ojciec Nastki? Zjadł wszystkie rozumy? – już mnie ciekawiło, byłam zaintrygowana. – Wiesz, Nastce zostało kilka życia. Męża nigdy nie miała. Jej matka dawno wyszła za cudzoziemca, mieszka w USA. Z Nastką od lat nie rozmawia, są ze sobą strasznie pokłócone. Innych bliskich nie ma. Prosi więc nas… – Szurek wstydził się, spuścił wzrok. – No i? Jak zamierzasz postąpić? – ja już wiedziałam, co zrobię. – Doradzam się ciebie, Pola. Powiedz, co myślisz, tak zrobimy – Szurek w końcu spojrzał pytająco w moją stronę. – Sprytnie. Ty się zabawiłeś za młodu, a ja, Pola, mam wziąć odpowiedzialność za cudze dziecko? – po prostu wkurzało mnie mężowskie niezdecydowanie. – Pola, jesteśmy rodziną. Musimy decydować razem – Szurek próbował zawalczyć. – No tak, przypomniało ci się! A gdy skakałeś do łóżka z inną, to się nie radziłeś żony! – łzy popłynęły mi po policzkach i uciekłam do drugiego pokoju… Czy mogę wymazać przeszłość? Nie potrafię zapomnieć! Historia naszej rodziny, zdrady i sekretnej wnuczki, która zmieniła wszystko

naszkraj.online 1 tydzień temu
PAMIĘTAM? TEGO NIE DA SIĘ ZAPOMNIEĆ! Paulina, muszę z Tobą porozmawiać Pamiętasz moją nieślubną córkę, Agnieszkę? mój mąż, Sławek, znów zaczął mówić półsłówkami, co zawsze mnie niepokoi. Czy pamiętam? Tego się nie zapomina! O co chodzi? usiadłam na krześle, już spodziewając się kłopotów. choćby nie wiem, jak Ci to powiedzieć Agnieszka błaga, byśmy zabrali do […]
Idź do oryginalnego materiału
  1. Strona główna
  2. Ślub i wesele
  3. Pamiętam? Nie da się zapomnieć! – Pola, muszę ci coś powiedzieć… Słuchaj, pamiętasz moją nieślubną córkę, Nastkę? – mój mąż mówił zagadkowo, co przyprawiało mnie o dreszcze. – No jasne, iż pamiętam! Jak mam zapomnieć?! Co się stało? – przysiadłam na krześle, przeczuwając kłopoty. – Sam nie wiem, jak ci to powiedzieć… Nastka prosiła na kolanach, żebyśmy zabrali jej córkę, czyli moją wnuczkę — jąkał się mąż. – Ale z jakiej racji, Szurek? A gdzie ojciec Nastki? Zjadł wszystkie rozumy? – już mnie ciekawiło, byłam zaintrygowana. – Wiesz, Nastce zostało kilka życia. Męża nigdy nie miała. Jej matka dawno wyszła za cudzoziemca, mieszka w USA. Z Nastką od lat nie rozmawia, są ze sobą strasznie pokłócone. Innych bliskich nie ma. Prosi więc nas… – Szurek wstydził się, spuścił wzrok. – No i? Jak zamierzasz postąpić? – ja już wiedziałam, co zrobię. – Doradzam się ciebie, Pola. Powiedz, co myślisz, tak zrobimy – Szurek w końcu spojrzał pytająco w moją stronę. – Sprytnie. Ty się zabawiłeś za młodu, a ja, Pola, mam wziąć odpowiedzialność za cudze dziecko? – po prostu wkurzało mnie mężowskie niezdecydowanie. – Pola, jesteśmy rodziną. Musimy decydować razem – Szurek próbował zawalczyć. – No tak, przypomniało ci się! A gdy skakałeś do łóżka z inną, to się nie radziłeś żony! – łzy popłynęły mi po policzkach i uciekłam do drugiego pokoju… Czy mogę wymazać przeszłość? Nie potrafię zapomnieć! Historia naszej rodziny, zdrady i sekretnej wnuczki, która zmieniła wszystko