~~
Wzlatam ku niebu słowem tęsknoty,
by tam zawisnąć skowronka głosem,
śląc w świat szeroki melodię duszy,
A tej już serce układa nuty . ..
Wspominam swojego dzieciństwa gniazdo,
którego śladów już dawno nie ma;
pośród Beskidu lasów głębokich,
gdzie owo miejsce świętym jest dla mnie ..
Na nic dzisiejszych wygód odpłata
- oddam je wszystkie za te dawne lata ..
Te lata - tak odległe - sięgam w nie pamięcią,
kiedy w Beskidu lasach ścinałem choinkę,
by pomóc przed świętami chociaż odrobinkę
w domowych obowiązkach, robiłem
to z chęcią ...
Do nart swoich przypięty, pomiędzy drzewami,
poruszałem się wówczas z młodzieńczym wigorem,
aby z prześlicznym drzewkiem, jeszcze przed wieczorem
powrócić do swej chaty, klucząc opłotkami ..
Corocznym już zwyczajem - niemal po kryjomu,
stanęło wreszcie drzewko - tak je u nas zwano,
w cieniu naftowej lampy, którą oświetlano
jedyną wspólną izbę w mym, rodzinnym domu ..
Siostry już wcześniej z mamą łańcuszki skleiły.
kolorem się mieniące z bibułek falistych ..
Czy też maleńkie jabłka, jeszcze wciąż soczyste,
ozdabiały pozłotką ...
... zapach arcymiły.
Wiele innych tu jeszcze świecidełek ślicznych,
zawisło na choince, zdobiąc jej gałązki ..
Mama tymczasem w kuchni szykuje przekąski
samych doskonałości, zdrowych, apetycznych ..
Wigilijna kolacja w powojennych czasach
- chociaż uboga treścią, ale sercem bogata ..
świąt prawdziwie rodzinnych
- ta drewniana chata
była dla nas opoką, jak skalista masa ..
Teraz w jesieni życia, gdy wspomnę te chwile,
łza z wyschniętych już oczu popłynie znienacka
- za tą piękną krainą beskidzko bieszczadzką,
która została za mną ...
... za mym życiem ... w tyle ...
~~
