Pancerny wagon silnikowy „Libli” (skrót od włoskiej nazwy Littorina blindata, czyli pancerny wagon silnikowy) był elementem wyposażenia armii włoskiej, a później niemieckiej, w okresie 2. wojny światowej.
Podczas okupacji Jugosławii w latach 1940 i 1941 Królestwo Włoch musiało chronić najważniejsze linie kolejowe przed sabotażem ze strony partyzantów Tito. Oprócz pociągów pancernych oraz samochodów pancernych typu Autoblindo AB40 i Autoblindo AB41 przystosowanych do ruchu kolejowego, armia potrzebowała jeszcze innych kolejowych pojazdów pancernych, które mogłyby działać samodzielnie. 5 września 1942 r. w Genui zaprezentowano prototyp pojazdu pancernego Libli, który został przyjęty do służby przez armię włoską, gdzie nosił oficjalną nazwę Littorina blindata Modello 42.
Firma Ansaldo wyprodukowała w latach 1942-1943 osiem takich pojazdów, pancernych wagonów typu „littorina” na bazie wagonu silnikowego FS ALn 56 (lub ALn 556) firmy Fiat Ferroviaria, eksploatowanego przez włoskie koleje państwowe. W lipcu 1943 pojazdy te zostały przydzielone do różnych dywizji 2. armii włoskiej oraz do dowództwa obrony Fiume (obecnie Rijeka, w latach .1924–1945 część Królestwa Włoch).
W 1944 roku wyprodukowano następnie kilka egzemplarzy w wersji o zmodyfikowanym uzbrojeniu dla Wehrmachtu. Co najmniej 4 egzemplarze z pierwszej i drugiej serii służyły pod oznaczeniem Pz.Triebwagen 062 nr 30–34, a być może także kolejne 4 (35–38).
Podstawowe dane techniczne:
Waga 39,5 t
Długość 13,56 m
Szerokość 3,64 m
Wysokość 3,58 m
rozstaw kół 1435 mm
Silnik dieslowski Fiat 355, 6 cylindrów, łączna pojemność 8355 cmł, moc 60 kW
Prędkość maksymalna 50 km/h
Zasięg 450 km
Całkowicie zamknięta karoseria składa się z trzech przedziałów. Środkowa komora stanowi przedział bojowy pojazdu, w którym znajdują się trzy karabiny maszynowe Breda mod. 38 z każdej strony, zamontowane w osłonach kuloodpornych. W dachu przedziału znajdują się dwa włazy, z których załoga mogła strzelać z granatników typu Brixia Modell 35 lub z jednego 2-centymetrowego działa przeciwlotniczego Breda. Dwa miotacze ognia Mod. 40 mogą być używane przez boczne strzelnice. Przedziały na obu końcach nadwozia to dwie identyczne kabiny kierownicze, w których zajmują miejsca maszynista oraz załoga wieżyczki z działem przeciwpancernym. Uzbrojenie każdej z tych wież składa się z jednego działa pancernego kalibru 4,7 cm oraz współosiowego karabinu maszynowego. Uzbrojenie różniło się nieco w poszczególnych egzemplarzach pojazdu. Załoga to 18 do 23 osób, zależnie od typu uzbrojenia.
Niestety nie udało mi się znaleźć informacji czy i kiedy te pojazdy brały udział w operacjach bojowych.
