Wpuściłam sobie na głowę — Jak to, tato, skąd tyle „nowości”? Okradłeś sklep z antykami? — zapytała …

Nie wiedziałam, co sobie narobiłam

Tata, skąd te nowości? Co to za haftowana serwetka na mojej komódce? Napadłeś na sklep z antykami? zdziwiłam się, patrząc na ten babciny dodatek. Nie sądziłam, iż gustujesz w starociach. Smak niczym babcia Zosia

Oj, Martusiu, a co Ty tutaj bez telefonu? Tata wyszedł z kuchni. Ja to znaczy ciebie nie oczekiwałem

Widziałam, iż próbuje wyglądać na pogodnego, ale w jego oczach była wyraźna wina.

No widzę, iż nie oczekiwałeś rzuciłam z niesmakiem, maszerując do salonu. Tam już czekały na mnie nowe atrakcje. Tato Skąd to wszystko? Co tu się dzieje?

Nie poznawałam własnego mieszkania.

Gdy babcia przepisała mi to lokum, przypominało muzeum PRL-u: stare meble, telewizor na obdartej szafce, zardzewiałe kaloryfery, miejscami odchodząca tapeta Ale była to moja własna kawalerka. Uzbierałam trochę oszczędności i zainwestowałam w remont nie byle jaki. Postawiłam na styl skandynawski: jasne kolory, minimalizm, przestrzeń. Sama dobierałam zasłony, układałam dywany, z czułością szukałam dodatków

Teraz zamiast moich grubych, zaciemniających zasłon wisiał jakiś zwykły tiul. Włoska kanapa przykryta była szkaradnym, marchewkowym kocem z gapiącym się lwem. Na stoliku stała różowa plastikowa waza, w której tkwiły sztuczne, jaskraworóżowe róże.

Ale najgorsze były zapachy. Z kuchni unosiła się woń smażonej ryby i stęchłego oleju. Śmierdziało papierosami. A przecież tata nigdy nie palił

Martunia, rozumiesz zaczął w końcu To sprawa taka Nie jestem sam. Chciałem Ci powiedzieć wcześniej, ale nie wyszło.

Nie jesteś sam? zdębiałam. Tato, przecież nie tak się umawialiśmy!

No przecież rozumiesz, iż życie po Twojej mamie się nie skończyło. Jeszcze nie mam emerytury, młody facet jestem. Nie mam prawa do życia osobistego?

Osłupiałam. Oczywiste, iż tata może poznawać kobiety. Ale nie w moim mieszkaniu!

Rodzice rozwiedli się rok temu. Mama zniosła to z zaskakującym spokojem i rzuciła się w wir rozwoju osobistego miała tyle koleżanek, iż na smutek nie zostało miejsca. Tata natomiast wpadł w rozpacz. Wrócił do swojego przedślubnego mieszkania i przestraszył się. Przez dziesięć lat wynajmował je lokatorom, aż jeden zapalił papierosa i zasnął. Potem nie miał pieniędzy na remont i zapomniał o nim w ogóle. Nie sprzedał na wszelki wypadek.

A tam nie dało się żyć: okopcone ściany, wybite okna, pleśń na parapecie Mieszkanie bardziej przypominało krypty niż dom.

Martusia, nie wiem, jak będę żyć narzekał wtedy tata z żalem. Tu choćby siedzieć jest niebezpiecznie, a z remontem się nie wyrobię do zimy. Brakuje mi kasy na wszystko. Zmarznę, trudno Taki mój los.

Nie mogłam pozwolić, by człowiek, który mnie wychował, żył w takich warunkach. A jak coś mu się stanie? Moja kawalerka stała pusta, bo niedawno wyszłam za mąż i przeprowadziłam się do Marcina. Po nieudanych doświadczeniach taty z wynajem postanowiłam jej nie udostępniać obcym.

Tato, zamieszkaj na razie u mnie zaproponowałam. Wszystko tam gotowe, wygodnie. Powoli zrobisz remont, potem się przeprowadzisz. Tylko jedno: żadnych gości.

Naprawdę mogę? zapytał z niedowierzaniem. Córeczko, ratujesz mi życie! Obiecuję, będzie cicho i spokojnie.

No właśnie. Spokojnie.

Gdy rozmyślałam o naszej rozmowie, drzwi od łazienki otworzyły się, a z pary wyłoniła się kobieta koło pięćdziesiątki, w moim ulubionym szlafroku frotte. Ledwo okrywał jej rozłożyste kształty.

Och, Olek, mamy gościa? zachrypniętym głosem zapytała dama z pobłażliwym uśmiechem. Mogłeś uprzedzić, iż jestem w domowym stroju.

Kim pani jest? warknęłam. I co pani robi w moim szlafroku?

Jestem Halina, ukochana Twojego taty. Czemu się tak denerwujesz? Pożyczyłam, bo wisiał bezużytecznie.

Puls miałam jak dzwon.

Proszę natychmiast oddać syknęłam.

Marta! wyjęczał tata, stając między nami. Nie rób scen! Halinka tylko

Halinka tylko zabrała cudzą rzecz w cudzym domu! przerwałam. Tato, co ty robisz? Przyprowadziłeś kochankę i pozwalasz jej grzebać w moich rzeczach?!

Halina z teatralną miną usiadła na kanapie z lwem.

Ale jesteś bezczelna oznajmiła. Gdybym była Olkiem, dawno bym cię wyprowadziła przez pas, bez względu na wiek. Jak można tak rozmawiać z ojcem? Jego związek nie powinien cię interesować, dziecko.

Zamurowało mnie. Ktoś obcy, siedząc na mojej kanapie, poucza mnie w moim domu.

Owszem, nie obchodzi zgodziłam się. Dopóki nie dzieje się to tutaj.

Tutaj? Halina spojrzała pytająco na tatę.

On wcisnął się w ścianę, zerkając przerażony to na mnie, to na Halinę. Liczył, iż burza sama minie, ale prognoza właśnie się pogorszyła.

Ach Tatusiu, zapomniałeś jej powiedzieć? uśmiechnęłam się lodowato. Powiem sama. On tutaj nic nie znaczy. Jest gościem. Mieszkanie jest moje i wszystko kupione przeze mnie. Pozwoliłam mu tu zamieszkać, nie myśląc, iż będzie sprowadzał swoje ukochane.

Halina się zaczerwieniła.

Olek? jej głos był ostry jak nóż. Co ona opowiada? Mówiłeś, iż to Twoje. Okłamałeś mnie?

Tata chciał się zapaść pod ziemię, cała twarz mu płonęła ze wstydu.

No Halinko, powiedziałem inaczej. Masz błędne wyobrażenie. Mam swoje, ale nie tutaj Nie chciałem Cię zanudzać szczegółami.

Nie chciałeś? Pięknie! Przez Ciebie muszę teraz słuchać owych fajnych opinii!

Moja cierpliwość się skończyła.

Wynoście się powiedziałam cicho.

Co? Halina zamarła.

Wynoście się. Macie godzinę. jeżeli zostaniecie dłużej, sprawę załatwimy przez sąd. Wpuściłam wilka do chałupy

Ruszyłam do drzwi, ale tata się ocknął i złapał mnie za rękaw.

Córciu! Nie wyrzucaj własnego ojca na ulicę! Wiesz, jaki tam mam syf! Zginę tam!

Zacisnął palce na mojej ręce, a serce mi zadrżało. Pamięć, obowiązek, współczucie Gardło ścisnęło mi się.

Spojrzałam na Halinę.

Siedziała w moim szlafroku, z nienawiścią w oczach. jeżeli ustąpię jutro zmieni zamki i tapetę.

Tato, jesteś dorosły. Wynajmij mieszkanie odcięłam, wyszarpując rękę. Sam zawiniłeś: mieliśmy umowę, iż mieszkasz sam, a przyprowadziłeś obcą kobietę, pozwoliłeś jej używać moich rzeczy, zamieniłeś mój dom w śmietnik

Oj, udław się tym mieszkaniem! Halina przerwała. Chodź, Olku! Nie poniżaj się przed nią. Wychowałeś niewdzięcznicę

Pół godziny pakowania i było po sprawie. Tata wyszedł cichy, przygarbiony. Na zawsze zapamiętałam jego spojrzenie jak zbity pies wyrzucony w deszcz. Ale wytrzymałam i nie ugięłam się.

Po ich wyjściu otworzyłam wszystkie okna, by przewietrzyć rybę, papierosy i tanie perfumy. Wyrzuciłam szlafrok, pled i wszystko, co zostawiła Halina. Następnego dnia zamówiłam sprzątanie i wymianę zamka. Brzydziłam się dotykać rzeczy obcej kobiety. Zwłaszcza tej.

Minęły cztery dni.

Teraz w moim mieszkaniu nie ma już nic zbędnego. Żadnych sztucznych kwiatów czy obcych zapachów. Mieszkam u Marcina, ale sama świadomość była dla mnie ulgą.

Z tatą nie rozmawiałam. Po czterech dniach sam zadzwonił.

Halo? odebrałam z wahaniem.

No i co, Marta tata był pijany. Zadowolona? Halina mnie zostawiła. Odeszła

Och, jakie zaskoczenie odparłam. Daj zgadnę. Zobaczyła Twoje prawdziwe mieszkanie i zrozumiała, ile to roboty?

Tata tylko chlipnął w słuchawkę.

Tak Kupiłem farelkę, śpię na materacu. Wytrzymała trzy dni. Powiedziała, iż jestem biedakiem i kłamcą. Spakowała się i poszła do siostry. Straciła ze mną czas Przecież się kochaliśmy, Martusiu!

Jaka tam wielka miłość? Ty szukałeś wygodnej przystani, ona też. Tylko oboje źle obliczyliście.

Zamilkł. Słyszałam, iż chce powiedzieć coś więcej.

Źle mi tu samemu, córko wydusił w końcu. Strach tu Mogę wrócić? Będę sam, przysięgam!

Opuściłam wzrok. Tata siedzi tam, w zimnie i ruinie. Ale tę ruinę sam sobie wybudował: zdradził mamę, oszukał mnie, potem Halinę.

Tak, było mi go żal. Ale ta litość zatrułaby nas oboje.

Nie, tato. Nie wpuszczę Cię odpowiedziałam. Zatrudnij ekipę, zrób remont. Naucz się żyć z tym, co sam sobie stworzyłeś. Mogę Ci polecić sprawdzonych ludzi. Tylko tyle. Potrzebujesz dzwoń.

Odłożyłam słuchawkę.

Zrobiłam okrutnie? Może. Ale nie chcę już plam na swoim szlafroku i duszy. Są takie brudy, których się nie zmyje. Można tylko nie wpuszczać ich do swojego życia…