W tym nie pójdziesz rzucił Wiktor choćby nie odwracając się do mnie. Stał przy lustrze w przedpokoju i poprawiał krawat, granatowy, jedwabny, ten sam, za który miesiąc temu zapłacił tyle, iż aż mi się w oczach zamajaczyło, jak przypadkiem znalazłam paragon szukając rachunku za lodówkę. Mówię poważnie. Wiktor, to przecież jubileusz twojej firmy. Dziesięć lat. […]
