Pierwsze ozdoby tworzył dla swojej żony. Kilka lat później jego biżuterię podziwiały i nosiły mieszkanki Warszawy, dla których projekty pod szyldem ORNO były symbolem nowoczesnej, modnej kobiety. Klientkami były przede wszystkim artystki i żony dygnitarzy, które mogły sobie pozwolić na zakup przedmiotów równoważnych miesięcznej pensji. Romuald Rochacki, założyciel spółdzielni odniósł sukces, proponując biżuterię inną, niż wszystkie. Ta wyróżniała się nie ze względu na szlachetność materiału, ile na oryginalną, rzeźbiarską formę. Pierwsze projekty — kute i masywne — z początku produkowane były z materiałów z odzysku. Wykorzystywane były fragmenty rynny, łuski nabojów, blaszane puszki czy szprychy rowerowe. W kolekcjach przeważało srebro zdobione bursztynem, koralem, agatem czy nefrytem. Przedmioty powstawały w całości manualnie, w krótkich seriach, co decydowało o ich unikalnym charakterze i podnosiło wartość. W równej mierze co oryginalność i artyzm liczyła się funkcjonalność i jakość wykonania. W ofercie przeważały pierścionki, naszyjniki czy bransoletki, ale były też klamry do włosów, spinki do mankietów, puderniczki czy noże do papieru. Poza biżuterią spółdzielnia realizowała zamówienia dla urzędów miast, uniwersytetów i ambasad na całym świecie. Fenomen ORNO przybliża książka Orno. Historia i drugie życie PRL-owskiej biżuterii. Pisana z perspektywy historyka sztuki, kolekcjonerki i byłego pracownika, wzbogacona jest o archiwalne i współczesne fotografie, tworząc wizualną historię o marce, która tak w czasach swojej działalności, jak i w tej chwili cieszy się ogromną popularnością wśród pasjonatów oryginalnego designu i badaczy okresu PRL-u.
Michał Myśliński, Paulina Mazurek, ORNO Historia i drugie życie PRL-owskiej biżuterii
Wydawnictwo Marginesy
Premiera 26.08.2026
Michał Myśliński, Paulina Mazurek, ORNO Historia i drugie życie PRL-owskiej biżuterii
