Poznałam Alka dokładnie rok temu. Zapewniał mnie o swojej lojalności i oddaniu, przekonując, iż jego uczucia wobec mnie są szczere. I rzeczywiście mieliśmy wiele wspólnego. Oboje mieliśmy za sobą nieudane małżeństwa, obydwoje potrzebowaliśmy wsparcia i współczucia. Byłam przekonana, iż właśnie to znaleźliśmy u siebie nawzajem. Niestety, okazało się, iż Alek był tylko pasożytem, który pragnął się mną posłużyć na każdy możliwy sposób.
Przyjaciele ostrzegali mnie, żebym się nie spieszyła i żeby nie zapraszać go od razu do swojego mieszkania. Mimo to nie chciałam nikogo słuchać. Nie zdziwiło mnie choćby to, iż mając trzydzieści lat nie miał stałej pracy. Był praktycznie bezdomny. choćby nie potrafił prowadzić samochodu. Ale zamiast zachować rozsądek, myślałam tylko o romantyzmie. Kierowałam się emocjami, jak zakochana nastolatka.
Pewnej nocy nie wrócił do domu, a rano okazało się, iż zniknęły moje pieniądze. Wtedy nie tylko zaczęłam się zastanawiać, ale i wreszcie przejrzałam na oczy. To jest ta historia.
Próbowałam mu choćby znaleźć pracę. Przez cały czas żył na mój koszt. Kupowałam mu ubrania, zabierałam do restauracji, galerii handlowych i innych miejsc, w których nigdy nie był. Zachowywał się dobrze, był uprzejmy dla mojej rodziny i znajomych, nie wszczynał kłótni. Wierzyłam, iż w końcu się zmieni, oprzytomnieje.
Bardzo się myliłam. Moja cierpliwość się wyczerpała, w końcu musiałam go wyrzucić z domu. choćby wtedy próbował wziąć ze sobą telefon, który mu kupiłam. Odpowiedziałam mu stanowczo, iż zabrać może tylko to, z czym przyszedł.
Czy byłam zraniona? Oczywiście. Czy żałuję tego zmarnowanego roku? Bez wątpienia! Moja pomyłka kosztowała mnie zbyt wiele dosłownie i w przenośni. Ten pasożyt doszczętnie mnie wykorzystał. Ale odtąd będę mądrzejsza.
Nie pozwól, by spotkało cię to samo. Bądź ostrożny i czujny. Upewnij się, iż twój partner jest szczery. jeżeli nie nie zwlekaj z podjęciem działań. Odpowiadaj na zło dobrą decyzją. Pamiętaj szacunek do siebie jest bezcenny.
