CIEŃ ADASIA
Jak wszystkie cienie - nie odstępował Adasia ani na krok… choćby w nocy, kiedy znikał w ciemności. Zawsze czujny – gotowy, gdyby tylko zapaliło się jakieś światło.
Pewnego dnia cień chłopca się zbuntował.
- Chcę mieć swoje życie. Dlaczego muszę robić wszystko to co on?...
No i zaczęło się. Adam w lewo – cień w prawo, Adam prosto – cień krzywo, Adam skacze – cień krok za krokiem, Adam czyta książkę – cień ziewa znudzony…
Wreszcie to wszystko chłopca zdenerwowało, spojrzał surowo i krzyknął do cienia:
- jeżeli nie będziesz mnie słuchał i nie robił tego co ja, to za karę poślę cię samego do szkoły. Rozumiesz?!
Cień nic nie powiedział, tylko grzecznie schował się pod Adasiem.
Obaj wiedzieli, że po południu znowu zagrają razem w piłkę…
