Skąd wiemy, iż jesteśmy głodni, spragnieni, zmęczeni albo iż nasze serce bije szybciej? Za odbieranie i interpretowanie sygnałów płynących z wnętrza organizmu odpowiada między innymi interocepcja. To istotny element codziennego funkcjonowania, który pomaga rozpoznawać potrzeby fizjologiczne, regulować emocje i reagować na zmieniający się stan organizmu.
U części osób w spektrum autyzmu obserwuje się odmienności w przetwarzaniu sygnałów interoceptywnych. Mogą one polegać na trudnościach z rozpoznawaniem głodu, pragnienia, potrzeby skorzystania z toalety czy narastającego zmęczenia. Niektóre osoby zauważają potrzeby organizmu dopiero wtedy, gdy stają się one bardzo intensywne. Inne mogą doświadczać zwiększonej wrażliwości na określone doznania cielesne. Nie istnieje jednak jeden charakterystyczny dla wszystkich osób autystycznych profil interocepcji.
Interocepcja pozostaje również w związku z rozpoznawaniem emocji. Przyspieszone bicie serca, napięcie mięśni czy zmiany oddechu mogą dostarczać informacji o pobudzeniu emocjonalnym. jeżeli interpretacja takich sygnałów jest utrudniona, rozpoznanie własnego stanu emocjonalnego również może wymagać większego wysiłku. Zależności te są złożone i przez cały czas stanowią przedmiot badań.
W codziennym funkcjonowaniu pomocne mogą być regularne pory posiłków, przypomnienia o nawodnieniu, świadome sprawdzanie poziomu zmęczenia czy uczenie się rozpoznawania indywidualnych sygnałów organizmu. Ważne, aby nie zakładać, iż każdy człowiek odczuwa potrzeby fizjologiczne w ten sam sposób. To, co dla jednej osoby jest oczywistym sygnałem, dla innej może pozostawać trudne do zauważenia.
