Schemat Obrazu i podobieństw Osoby
Naszym fundamentem jest Obraz i podobieństwo Boga. Niezbędne jest jednak istotne wstępne stwierdzenie: ani Obraz, ani podobieństwo nie mogą pozostać w cieniu, gdy chcemy zrozumieć relacje zachodzące w powołaniu człowieka i sposobie jego funkcjonowania. Uważamy, iż zasadne i mamy nadzieję, przekonujące będzie potraktowanie Obrazu i podobieństwa jako swego rodzaju grafiki, aby delikatne i złożone zadanie wykonać w sposób bardziej przystępny. Zdajemy sobie sprawę o istniejących ograniczeniach i wyzwaniach, ale również o możliwościach, jakie oferują różne formy ekspresji. Ważne jest, aby podchodzić do tego z pokorą, szacunkiem i świadomością, iż każda próba jest jedynie przybliżeniem do tajemnicy, jaką jest Bóg. Celem naszym nie jest odtworzenie wizerunku, co raczej inspiracja do refleksji i doświadczenia duchowego. Chcąc dostrzec Boga w Jego substancjalności, należy zauważyć choć po części istniejącą strukturę. Obraz Boga, Jego podobieństwa posiadają w sobie różne znamiona substancjalności, mocy i wielkości w Bóstwie, Duchu i Miłości.
Wyjaśniając to szerzej, dostrzegamy warunkujące przyczyny, określające różne wymiary odwiecznej egzystencji. W tym Obrazie i podobieństwie trwa wewnętrzny proces w pojęciu Jedynego Boga. Im głębiej poznamy tajemnicę Obrazu i podobieństwa, tym bardziej wyrazista stanie się nasza partycypacja w Nim, mająca dla nas fundamentalne znaczenie: odkrycie schematy rządzących procesem naszego rozwoju. Pozwoli to zrozumieć przeszłość, a co więcej – zrozumieć „mowę” Obrazu Boga i obrać adekwatne kierunki dialogu. Obraz i Podobieństwo w naszej publikacji posiada interpretację podwójną: gdy mówimy o Jednej Osobie, to widzimy w niej płaszczyznę Bóstwa, Ducha i Miłości. W przypadku Pierwotnej Prokreacji widzimy Jedność Oblubieńca i Oblubienicy zjednoczonych w Osobowym Akcie obdarzającym dziecko życiem.
Znamy pojęcie „człowiek”, czyli persona o rozumnej naturze, a także Bóg nią jest, ale jako byt o najdoskonalszej formie istnienia. Problem obszerniej został poruszony w mojej książce, „ Święć się Imię Twoje”, Warszawa 2012. W tym aspekcie spójrzmy na ogólne pojęcie Boga określanego jako Jedynego Boga. Ujmujemy to w graficznym ujęciu.
Gdzie:Okrąg = określenie Osoby Jednego BogaJa = osobiste odniesienie Jedynego Boga
w relacjach do osoby:
Ja Jestem Osobą
W relacjach do płaszczyzn:
Ja Jestem Bóstwem, Ja Jestem Duchem, Ja Jestem Miłością.Piramida= określenie struktury Boga:
- ABC = Bóstwo,
- ABD= Duch,
- BCD = Miłość.
4. Relacja B-E - JA JESTEM
- BEACE – Jestem Bóstwem, Stwórcą
- BEADE – Jestem Duchem, Mądrością, Wolną Wolą
- BECDE – Jestem Miłością, Miłosierdziem
Przedstawiona grafika ukazuje w okręgu pojęcie Osoby, natomiast wewnątrz dostrzegamy strukturę płaszczyzn: Bóstwa, Ducha i Miłości. Kiedy spoglądamy na strukturę Osoby Boga, wydaje się to proste, jednak należy pamiętać, iż tam w niebie i tu na ziemi jest prawdziwy i żywy Bóg, który jest wszechmocny, święty i kochający. Poznając płaszczyznę Bóstwa, Ducha i Miłości, będące strukturą wewnętrzną Osoby Boga, jawią się nam ze swymi możliwościami, dostępnymi w relacjach, do których należy odnosić się z największą uwagą, roztropnością, pokorą i godnością.
W powołaniu człowieka – osoby, owe płaszczyzny przyjmują określenie „podobieństwa”: cząstki bóstwa, ducha i miłości. To On obdarza osoby życiem, bo wszyscy, którzy otrzymali fundament „ pierwiastka życia osobowego” zalicza się do Dzieci Boga: Syn Boży i Córka Boża. Do tego grona należą: Serafinów, Cherubinów, Archaniołów, Aniołów i Ludzi. W przypadku, gdy mówimy o powołanych do istnienie Dzieci w Pierwotnej Prokreacji np. Syna Bożego, Córki Bożej, zastępów niebieskich i człowieka, to nie rozstrzygamy o tym kto posiada w swojej strukturze osobowej pełnię Bóstwa, Ducha i Miłości. Naszym zadaniem jest ukazanie wewnętrznych relacji istniejących między Dawcą Życia a biorcą. My nie ograniczamy możliwości prokreacyjnych Boga, tylko uznajemy możliwości wykraczające poza nasze percepcję pojmowania.
On daje nam swój Obraz i swoje podobieństwo. W raju przebywał z swymi dziećmi, których w całej rozciągłości możemy nazwać aniołami. Pierwotna struktura Dziecka Bożego, jest odwzorowaniem Obrazu i podobieństwa Boga. Powołane osoby do życia wiedzieli, iż Bóg jest ich Ojcem i Matką, wiedzieli, iż ich kocha i byli szczęśliwi z przebywania w Jego obecności. Znali Jego Rodzicielską miłość, troskę i opiekę.
Teraz spójrzmy na strukturę dziecka, jaką otrzymało w darze od Boga podczas powołania do życia. Co możemy powiedzieć o obecnym obrazie i podobieństwie w Dzieciach Bożych, które są nośnikami życia swego Dawcy. Patrząc na powyższą strukturę Osoby Boga to analogia na myśl przychodzi tylko jedna. W powołaniu osoby do istnienia, to owe płaszczyzny przyjmują określenie „podobieństwa”: cząstki bóstwa, duszy i miłości. Spójrzmy na obraz Dziecka Bożego:
Osoba Dziecka Bożego i jej struktura:
Okrąg - Ja jestem osobą
W relacjach do płaszczyzn: Ja jestem cząstka bóstwa, ducha, miłości.
Piramida= określenie struktury u Dziecka:
ABC = „ cząstka bóstwa”, ciało
ABD = „ cząstka ducha”, dusza ,
BCD = „ cząstka miłości”, serce.
W relacji BE – Ja Jestem:
BEACE – jestem twórcą
BEADE- rozumem, wolną wolą
BEDCE – miłosierdziem, świętością
BÓG DZIECKO
Przedstawiona grafika ukazuje w okręgu pojęcie Boga Osoby, natomiast wewnątrz dostrzegamy strukturę płaszczyzn: Bóstwa, Ducha i Miłości. W powołaniu człowieka, owe płaszczyzny przyjmują określenie „podobieństwa”: cząstki bóstwa – ciała, (ducha) dusza i miłość jako pierwiastka życia. Pierwiastek życia lub fundament życia w osobie anielskiej lub ludzkiej, to nic innego jak „cząstka bóstwa, ducha i miłości” otrzymana z Obrazu i Podobieństwa Boga. Bóg w swoim dziecku zawarł swój dar życia, jako boski fundament (jądro) egzystencji. Powyżej przedstawiamy w ujęciu graficznym emanację udzielania życia. Dotyczy ona wszystkich Dzieci powołanym przez Boga na Obraz i Podobieństwo.
