– Szukałem go przez pięć miesięcy, – Janusz przytulał do siebie brudnego, obdartego kota.

Irena Kowalska zobaczyła go o wpół do ósmej rano. Grzegorz stał przy windzie i trzymał kota. Przyciskał go do piersi obiema rękami. Kot był szary, obłazły z jednego boku, a śmierdział piwnicą tak, iż Irena Kowalska cofnęła się o krok. – Jezu, – powiedziała. – A to co takiego? Grzegorz nie odpowiedział. W ogóle rzadko […]