Ma ponad cztery metry wysokości, przedstawia ukrzyżowanie Chrystusa i dziesiątki symboli Męki Pańskiej. Mała Żytawska Chusta Postna z 1573 roku wyróżnia się jednak nie tylko rozmiarami i bogactwem przedstawienia. Powstała już po reformacji, na zamówienie wspólnoty ewangelickiej. To właśnie czyni ją zabytkiem wyjątkowym. Określenie „mała” jest w tym przypadku czysto umowne. Płótno ma około 4,2 metra wysokości i 3,4 metra szerokości, zajmuje więc powierzchnię porównywalną z niemałą ścianą. Nazwa odróżnia je od Wielkiej Żytawskiej Chusty Postnej z 1472 roku, która mierzy ponad osiem metrów wysokości i przedstawia dziewięćdziesiąt scen ze Starego i Nowego Testamentu.
Obie tkaniny należą do największych skarbów Żytawy. Każda opowiada jednak inną historię.
Protestanci nie odrzucili wszystkiego
Mała Chusta Postna powstała w 1573 roku, a więc kilkadziesiąt lat po rozpoczęciu reformacji i po przyjęciu protestantyzmu przez Żytawę. To szczególnie istotne, ponieważ zwyczaj zasłaniania ołtarzy podczas Wielkiego Postu kojarzony był przede wszystkim ze średniowieczną liturgią katolicką.
Miejscowa wspólnota ewangelicka nie odrzuciła jednak tej tradycji. Zamówiła nowe płótno, dostosowane do zmienionej teologii i sposobu przeżywania nabożeństw. Mała Żytawska Chusta Postn
