Okruchy przyjaźni

Zgliszcza przyjaźni Dziś znowu wróciłem do domu później niż zwykle. Zamknąłem drzwi mieszkania w Warszawie powoli za sobą i od razu poczułem znajome zmęczenie, rozchodzące się od karku aż po stopy. Pogoda jak zwykle szara, ulica śliska jeszcze po roztopach; ludzie przemykali pokornie z torbami do sąsiadujących klatek, a ja, czując to typowe polskie zmęczenie […]